HAKIM BEY

 

Natuurlijk is de drugsoorlog een kwaad en irrationeel. Maar laat ons niet vergeten dat de oorlog behoorlijk zinnig is als een economische activiteit. Ik zal zelfs maar niet noemen de bloeiende gevangenisindustrie, de opgezwollen budgetten van politie en inlichtingendiensten of de belangen van de farmaceutische kartels. Economen schatten dat ongeveer tien procent van het circulerende kapitaal in de wereld ‘grijs geld’ is, afkomstig uit illegale activiteiten (grotendeels drugs- en wapenhandel). Dit grijze gebied is eigenlijk een soort vrij zwevende grens van het Wereldkapitaal zelf, een kleine golf die de grote golf voorafgaat en richting geeft. (Grijs geld of offshore kapitaal is bijvoorbeeld altijd het eerste dat migreert van ingestorte markten naar bloeiende markten.)

‘Oorlog is de gezondheid van de Staat’, zoals Randolph Bourne eens zei – maar oorlog is niet meer zo winstgevend als in de oude tijden van buit, tribuut en slavernij. Economische oorlogsvoering komt er steeds meer voor in de plaats, en de drugsoorlog is een bijna zuivere vorm van economische oorlog. En aangezien de neoliberale staat sinds l989 zo veel macht heeft opgegeven ten gunste van ondernemingen en markten, kan met recht gezegd worden dat de drugsoorlog de ‘gezondheid’ van het Kapitaal zelf uitmaakt.

 

Uit Tegen ‘Legalisatie’, in de uitgave van PAN (Psycho Actief Netwerk): Psychedelische perspectieven – de renaissance van de trip in de 21ste eeuw, ISBN 90 6229 074 4, 200l. Oorspronkelijk verschenen in het Journal of Cognitive Liberties, vertaald door dr. Stephen Snelders.