THEO NIERMEIJER 21 april 1940 - 6 april 2005


Duizend doden sterven bij het leven,
elke dode vriend brengt dat besef dichterbij:
dat er een eind is,
dat weer het begin is
van de reis naar het Heldere Licht
dat ons aller bron is -
met elk adieu komt dit ultieme besef naderbij.

Overlijden, over het lijden heen geheven,
indachtig de dichter (Paul van Ostaijen):
”Weet dit, mijn zoon: wanneer leed leven wordt,
houdt op het leven leed te zijn.”

Theo Niermeijer, de wilde jager,
de stille drager,
zwaar zijn materie,
licht, verlicht zijn geest
die in ons verder leeft
en wiens beelden, vereeuwigd
op www.niermeijer.nl,
ons confronteren
met de Leegte,
de Tara’s en Avalokitesjvara’s,
verlichters van de wegen
die naar de vrijheid leiden.

The supreme path, the rosary of precious gems,
the precepts of the gurus, the ten great joyful realizations,
in the W.Y.Evans-Wentz book ’Tibetan yoga and secret doctrines’

The tenth of the Great Joyful Realizations

It is great Joy to realize that the Path to Freedom
which all the Buddhas have trodden is ever existent,
ever unchanged, and ever open to those who are ready to enter upon it.

Theo Niermeijer, hij schiep de onvergankelijke klanken,
het Om Mani Padme Hum, het Om Ah Hum,
in het ijzer van dit voorspelde tijdperk,
van het vliegend paard van ijzer
en Dharma moving west.
Lichaam spraak en geest,
Samsara Nirvana.


Voorbij de grens van Ruimte Kennis Tijd
naar het onnoembare onbekende Niets,
waaruit al het leven ontstaan is,
al wat het geval is,
waaraan wij bijdragen,
al naar onze eigen aard.
Theo’s ijzeren tuin staat op bedreigde grond,
zoals wij allen bedreigd worden,
niet door de dood die voltooiïng is,
maar door de angst die de wereld regeert
en velen willoos en machteloos maakt.

Theo, moedige strijder,
heeft vele tekens van leven achtergelaten,
zijn leven en werk vielen samen,
en ook gold voor hem,
wat de Dichter Rilke fluisterde:
’Gerüchte gehn, die dich vermuten,
Und Zweifel gehn, die dich verwischen..
Du hast so eine leise Art zu sein.’

Hij is heen gegaan en gebleven.
Over het lijden heen. Door dit leven,
dat hij met open hart en geest
beleefde, meemaakte, gestalte gaf.
Karma Yoga. Zwijgen. Beamen.

Ik kleed mijn woorden zorgvuldig in.
’Elk woord gaat zwanger van alle vorige’ -
wij die ons eigen Godsbeeld mogen scheppen,
die alle dingen onderzoeken
en het goede willen behouden:
Theo, gevederde slang, wolkenrijder,
ultieme kijker - in het Heldere Licht,
waar elk woord voor zwicht.

Theo, met woorden van Boutens
luid ik je uit.
Je bent mijn leven nog lang niet uit!

‘Reikend naar de komende openbaring
Die zich langzaam uitspant als een tent.’

Om Mani Padme Hum

© Simon Vinkenoog